Toen Top Naeff (1878-1953) tweeëntwintig was, schreef ze School-Idyllen, de bakvissenroman waarmee ze onmiddellijk grote populariteit verwierf. Maar ze was zoveel meer dan de schrijfster met het zoetige imago.
Behalve romans en novellen schreef Naeff, door Menno ter Braak gewaardeerd om haar superieure ironie, jarenlang toneelkritieken voor De Groene Amsterdammer en was ze op theatergebied een invloedrijke autoriteit. Op persoonlijk vlak werd haar rebellie onderdrukt in een slaperig huwelijk dat haar ervan weerhield toe te geven aan haar grote liefde voor regisseur Willem Royaards, waarvan slechts haar literaire werk getuigt.

Gé Vaartjes geeft een prachtig beeld van het culturele leven in de eerste helft van de twintigste eeuw en gaat in op Naeffs contacten met auteurs als Couperus, Heijermans en Bordewijk. Maar bovenal laat hij zien hoe deze eigenzinnige vrouw zich bewoog in haar tijd en wereld: van afkomst een dame, rebels in het hart.